Zo nu en dan komt er een interessante mailtje van de Griffie voorbij. Gisteren bijvoorbeeld. “Hierbij doe ik u toekomen de vragen van de SP-fractie van mevrouw Schlebusch over geluk.” Dat beloofde wat…  Wat bleek. Agnes Schlebuss, gewaardeerd collega-raadslid (nog zes dagen ) van de Socialistische Partij, wil dat we in Groningen “Geluksbudgetten” uit gaan delen. Het idee: geef mensen die om wat voor reden dan ook in een sociaal isolement zitten, € 450,-.

Tsja. Geld maakt niet gelukkig, dacht ik. Kunnen we mensen in een sociaal isolement niet beter helpen met een training of een cursus? Of, nog beter, met een dikke envelop vol vacatures waarop ze kunnen solliciteren? Kunnen ze hun eigen geluksbudget verdienen, zoals de meeste mensen dat gelukkig doen.

Natuurlijk moet sociaal isolement worden bestreden, maar niet met poen. Zoals gebruikelijk zat er natuurlijk geen financiele onderbouwing bij. Het is immers verkiezingstijd en dan moet je makkelijk scoren met gratuite plannetjes. Maar zelfs als de gemeentelijke centen tegen de plinten omhoog zouden klotsen, was dit een slecht plan geweest.

De eerste vraag van Agnes is de mooiste:

Wilt u mensen die in een sociaal isolement zijn geraakt, weer gelukkig maken?

Schitterend. Een fraai inkijkje in het gedachtengoed van de SP: de staat als geluksmachine. Illusiepolitiek.